رویت که شست چهره به آتش نقاب ازوشد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو

چشم حیا مدار ز خوبان، که آینه استامروز دیده ای که نرفته است آب ازو

جرات نگر که در قدح موم کرده ایمآن باده ای که هست بط می کباب ازو

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets