ساده لوحان که می از خم به مدارا نوشنداز بخیلی به قلم آب ز دریا نوشند

پیش ما تشنه لبان چند مکیدن لب خود؟خون دل به ز شرابی است که تنها نوشند

نشأه در حوصله شهر شود زندانیباده آن است که در دامن صحرا نوشند

به سفالین قدح خاک کجا پردازند؟میکشانی که می از عالم بالا نوشند

گر فتد کاسه خونی به کف سوختگانلاله سان سر بهم آورده به یک جا نوشند

ما همان مست جنونیم که دنباله روانجام سرشار ز نقش قدم ما نوشند

عوض آب خضر، نقد دل مخمورانآب سردی است که در پرده شبها نوشند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب آن درد نصیبم که شود خون جگرهر شرابی که به یاد من شیدا نوشند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love