دل عاشق تهی از اشک دمادم نشودبحر چندان که زند جوش کرم کم نشود

نتوان حرف کشید از لب ما چون لب جامراز ما اخگر پیراهن محرم نشود

بیشتر شد ز می ناب مرا تنگی دلگره از آب محال است که محکم نشود

رفت عمرم همه در پند و نصیحت، غافلکه سگ نفس به تعلیم معلم نشود

یافت سی پاره ز پاشیدن صحبت دل جمعدل صد پاره ما نیست فراهم نشود

نیست ممکن که به خورشید توانی پیوستتا دلت آب درین باغ چو شبنم نشود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بوسه زان لب نشود کم به گرفتن صائباز نگین نقش ز بسیار زدن کم نشود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love