به زور خود شدی مغرور تا انداختی خود رانکردی گوش بر تعلیم ما تا باختی خود را

ندانستی که چشم بد نکویان را زیان داردنظر بر کعبتین انداختی تا باختی خود را

شد از آیینه ات نور حجاب و شرم رو گردانبه موج باده گلرنگ تا پرداختی خود را

سخن از پاکی دامن مگو ای ماه تردامنکه پیش مهر کردی پشت خم، تا ساختی خود را

چه خصمی داشتی با حسن روز افزون خود یارب؟که از طاق دل اهل نظر انداختی خود را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سر حرف شکایت باز کردی بی سبب صائبمیان عاشقان بدنام و رسوا ساختی خود را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets