سخن ز لعل لبت آبدار می گرددز روی گرم تو شبنم شراب می گردد

اگر به آب رسانم بنای میکده راهمان سرم چو حباب از خمار می گردد

خراب صاف ضمیران کنج میکده امز دود آینه شان بی غبار می گردد

چگونه خراب تواند فکند بستر ناز؟درون پرده چشمی که خار می گردد

که کرد شعله گستاخ را به چوب، ادب؟عبث مودب منصور، دار می گردد

گهر که چشم و چراغ دکان امکان استبه نیم ناز خریدار، خوار می گردد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز بس که پاک سرشت اوفتاده ام صائبگهر ز پاکی من شرمسار می گردد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern