Bir az yeyər, içər keyfi durular,açılar rəngi,Sonra sərməst olub, qızar gözləri.Onun sözləriO qədər mənalı olur ki, inan,Hər duyan insanFəxr edər bəşərin bu övladilə,O da insanlığın böyük adilə,Bizi alqışlar,nitqlər başlar:"İçək bu bakalı o sağlığa ki,Xəyalı yüksəkdir, qəlbi ləkəsiz,Əyilməz bir kəsə qalsa əkməksiz * ".Yazıq üzülüncə meyxanalardanBüsbütün dəyişər, dönər ahəngi,açılmaz rəngi...Təəccüb gəlməsin sizlərə bu iş,Onu danışdıran meyxana imiş.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern