گل‌اندامی که می‌دادم به خون دیده آبش راچسان بینم که گیرد دیگری آخر گلابش را؟

در آغوشِ نسیم ِ صبحدم بی‌پرده چون بینم؟گلِ رویی که من وا کرده‌ام بندِ نقابش را

به دست غیر چون بینم عنان طفل خودرایی؟که وقت نی‌سواری می‌گرفتم من رکابش را؟

به خونم زد رقم، تا با قلم شد آشنا دستشپری‌رویی که می‌بردم به مکتب من کتابش را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نهالی را که من چون تاک پروردم به خون دلچسان بینم به جام دیگران صائب شرابش را؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern