ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزدمرا ز گرمی پرواز بال و پر سوزد

چو لاله می شود از باد صبح روشنترچراغ هرکه به خونابه جگر سوزد

خط مسلمی دوزخ است روز حساببه درد و داغ دل هرکه بیشتر سوزد

دلی که سوخته داغ آتشین رویی استدر آفتاب قیامت چرا دگر سوزد؟

چگونه خواب نسوزد به دیده تر من؟رخی که پرتو او آب در گهر سوزد

بغیر زنده دلی در جهان چراغی نیستکه روز تا به شب و شام تا سحر سوزد

چراغ چشم مرا کز رخ تو روشن شدروا مدار که در مجلس دگر سوزد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کشیده دار عنان آه و ناله را صائبمباد از دم گرم تو خشک و تر سوزد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets