دلم بجا زتماشای دلنوازآمدشکار وحشیی از دام جست وباز آمد

چرا یکی نشود ده نشاط من کان شوخبه صد عتاب شد وباهزارناز آمد

اگر چه از نظر آن دلبر گران تمکینچو کبک رفت خرامان چو شاهباز آمد

ز اضطراب ندانم دل رمیدن کجاستکنون که برسرم آن یار دلنوازآمد

اگر چه ز آمدنش رفت دست ودل از کاربه عذرخواهی آن عمر رفته باز آمد

به روی گرم مرا کرد پرسشی چون شمعکه موبموی من از شرم در گداز آمد

مگر نماند اثر در جهان ز آبادیکه بر خرابه دلها به ترکتاز آمد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چگونه شکر کنم بی نیاز را صائبکه نازنین من در به صد نیاز آمد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love