قد تو سرو چمن را پیاده می داندرخ تو چهره گل را گشاده می داند

کمان نرم ترا هر که چاشنی کرده استکمان سخت فلک را کباده می داند

بودتمام به میزان عقل سنگ کسیکه ناقصان را برخود زیاده می داند

اگر به خاک برابر شود زبیقدریسخن سوار فلک را پیاده می داند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به روی تلخ ز من هرکه بگذرد صائبدل رمیده من جام باده می داند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern