اگر ز چهره داغم نقاب بردارندجهانیان نظر از آفتاب بردارند

چنان مکن که به حال خودت گذارد عشقنه دوستی است که دست از کباب بردارند

ز چشم شور تماشاییان مشو غافلکه رنگ نشأه ز روی شراب بردارند

ز شرم وصل شدم آب دوستان چه شدندکه نخل موم من از آفتاب بردارند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. اگر به مجلس روحانیان رسی صائببگو که قسمت ما را شراب بردارند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets