ز هر نوا دل عشاق کی به جوش آیدز عندلیب مگر ناله‌ای به گوش آید

چنان فسرده ز بیگانگی نگردیده استکه خونم از نگه آشنا به جوش آید

فغان من ز محرک غنی بود، ورنهبه ناخن دگران ساز در خروش آید

ز عیب او دگران نیز چشم می‌پوشدبه عیب مردم اگر دیده پرده‌پوش آید

به‌اختیار نیاید کس از بهشت برونمگر ز میکده بیرون کسی به دوش آید

حضور روی زمین در بهشت بیهوشی استبه‌اختیار چرا آدمی به هوش آید

کتاب در گرو باده از فقیه گرفتزیاده زین چه مروت ز می‌فروش آید

مرا به بزم رقیبان مخوان که هیهات استکه عندلیب به دکان گل‌فروش آید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز خامشی دل افسرده گرم می‌گرددچنان که در خم سربسته می به جوش آید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern