نمی خواهیم روی تلخ ابر نوبهاران رابه مشت خار ما سرگرم کن آتش عذاران را

ز چشم شور زاهد جام در دستم نمکدان شدسزای آن که در مجلس دهد ره هوشیاران را!

غبار عاشقان چون گردباد از پای ننشیندگره نتوان زدن در سنگ، خاک بی قراران را

به زخم چنگل شاهین بساز ای کبک بی پروابه رعنایی بریدی تیغ چندین کوهساران را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چه لازم کلک صائب را گهرریزی سبق دادن؟چرا ریزش دهد تعلیم کس ابر بهاران را؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring