نسازد رویگردان کثرت لشکر دلیران رانیستان مانع از جولان جرأت نیست شیران را

منه انگشت بر حرف کسان، ایمن شو از آفتکه جز تخم عداوت نیست حاصل خرده گیران را

مگس را بی تردد عنکبوت آرد به دام خودید طولاست در تحصیل روزی گوشه گیران را

دعای جوشن خرمن بود دلجویی مورانرعایت کن برای حفظ جمعیت فقیران را

شود از قرب منزل شوق رهرو بیش، حیرانمکه چون دلبستگی باشد به دنیا بیش پیران را؟

سگ لیلی ز آهو صد بیابان است وحشی تروگرنه می توان کردن چو مجنون رام شیران را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کدامین نغمه سنج آمد به این بستانسرا صائب؟که از خجلت نفس در دل گره شد خوش صفیران را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets