نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان راتپیدن مشق پروازست دلهای پریشان را

چنان از دیدن وضع جهان آشفته گردیدمکه جمعیت شمارد دیده ام خواب پریشان را

چراغ صبح صادق روشن از خورشید تابان شدگل از چاک گریبان سر برآرد صدق کیشان را

دل آزاری ندارد جز خجالت حاصل دیگرنمک شد آب تا بر زخم آمد سینه ریشان را

عجب دارم به هوش آیند حیران ماندگان تواگر محشر نمکدان بشکند در چشم، ایشان را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خیال آشنا رویی که می گردد به گرد منز من بیگانه خواهد کرد صائب قوم و خویشان را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets