مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اندخون خورده اند تا ز سر جان گذشته اند

گردیده است آب دل رهروان عشقتا از پل شکسته امکان گذشته اند

فردای باز خواست چه آسوده خاطرندامروز آن کسان که ز سامان گذشته اند

از صدر تا رسند بزرگان به آستاناز عالم آستانه نشینان گذشته اند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. پروانه حلاوت افکار صائبندآن طوطیان که از شکرستان گذشته اند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets