گلزار جوش حسن خداداد می‌زندباغ از شکوفه موج پریزاد می‌زند

خون لاله لاله می‌چکد از تیغ کوهسارطاوس سر ز بیضه فولاد می‌زند

چون عندلیب هرکه قدم در چمن گذاشتبی‌اختیار بر در فریاد می‌زند

هر لاله‌ای که سر زند از کوه بیستونساغر به طاق ابروی فرهاد می‌زند

عاشق به هیچ وجه تسلی نمی‌شوددر وصل عندلیب همان داد می‌زند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب به روی خود در غم باز می‌کندهرکس که خنده بر من ناشاد می‌زند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love