از نسبت عذار تو گل ناز می‌کندسنبل به بال زلف تو پرواز می‌کند

از بس که مرغ من ز قضا طبل خورده استگل را خیال چنگل شهباز می‌کند

در بوستان چو برگ خزان دیده بی‌رخترنگ شکسته است که پرواز می‌کند

حسن تو بی‌نیاز بود از نیازمندهر عضوی از تو بر دگری ناز می‌کند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در انتهای خوبی و انجام دلبریحسنت هنوز جلوه آغاز می‌کند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love