در هر دلی که ریشه غم زعفران شودخندان چگونه از می چون ارغوان شود

از کوه غم شود دل افگار من سبکبار گران به کشتی من بادبان شود

دریا شود ز گریه رحمت کنار مناز چشم هر که قطره اشکی روان شود

در تیغ زهر داده امید حیات هستبیچاره آن که زخمی تیغ زبان شود

خود را به خاکبوس هدف بی نفس رسانزان پیشتر که قد چو تیرت کمان شود

تا هست در رکاب ترا پای اقتدارفرصت مده به نفس که مطلق عنان شود

از گرد سرمه آب ندارد در او صداگویا کسی به خاک صفاهان چسان شود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون غنچه می شود نفس بلبلان گرهصائب اگر خموش درین گلستان شود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring