هر کس سخن به دشمن انصاف می دهددر دست زنگی آینه صاف می دهد

همت نه بی دریغ زر وسیم دادن استاهل کرم کسی است که انصاف می دهد

چون مور در خرابه دنیا چه سر کنمجایم چو نقطه بر سر خود قاف می دهد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب چه بی دریغ ز کلکت سخن چکدآب حیات را چه به اسراف می دهد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets