کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرداین سوخته تخم از جگر سنگ برآرد

دنباله‌رو محمل او را چه بود حالجایی که جرس ناله به فرسنگ برآرد

این نقش که زد ساعد سیمین تو برآباز دست تو دل کس به چه نیرنگ برآرد

تدبیر من آهنگ زمین بوس تو داردتا پرده تقدیر چه آهنگ برآرد

پیمانه چو پروانه به گرد تو زند بالاز آتش می روی تو چون رنگ برآرد

تاب سخن تلخ ندارد دل نازکاین آینه از آب گهر زنگ برآرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب شرر جان چه کند در تن خاکیچون شعله نفس در جگر سنگ برآرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets