سرگرم تو با کشمکش دار نسازداین نقطه سرگشته به پرگارنسازد

مرده است دل زاهد دمسرد ز تزویرچون برسرخودگنبددستارنسازد

زنهار مکن خوارعزیزان جهان راتا چرخ عزیزان ترا خوارنسازد

آیینه اقبال به کس رو ننمایدتا سرمه ز خاکستر ادبارنسازد

کج می نگرد عشق به بال وپرجبریلاین شعله سرکش به خس وخارنسازد

طوطی شو وآنگاه ببین روی دل از ماآیینه به هر بیهده گفتار نسازد

سر رشته پیوند بودتاب موافقچون موی میان تو به زنارنسازد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با سینه پرداغ نسازد دل صائبرسم است که پروانه به گلزارنسازد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets