آن خرمن گل چون ز در باغ درآیدسرو از لب جو چند قدم پیشتر آید

گر در بغل غنچه فردوس درآیمچون چاک گریبان قفس در نظر آید

با آه جگر سوختگان اشک نباشدغواص چو تعجیل کند بی گهر آید

هشدار که چون بلبل ما بال فشانداز صدقفس آواز پروبال برآید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بابی هنران اختر بدکار ندارداین سنگ برآیینه اهل هنر آید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring