مده از دست در پیری شراب ارغوانی راشراب کهنه از دل می برد یاد جوانی را

Qocalıq vaxtı yerə qoyma sən o mey camını,Qaytarır köhnə şərab gəncliyinin ilhamını.

ندامت چون لبم را در ته دندان نفرساید؟چو گل در خنده کردم صرف، ایام جوانی را

Aşiqə canı fəda etməyi təlim eləmə,Söndürər badi-səba, qaydadı, eşqin şamını.

چه خون ها می خورم در پرده دل تا نگه دارمز چشم سوزن نامحرم این زخم نهانی را

Məni söndürdü səhər yelləri, yoxdur hünərimYetirəm şama yanan qəlbimin hər peyğamını.

به عاشق می دهی تعلیم جان دادن، چه بی دردی!چراغ صبح می داند طریق جان فشانی را

Ümidim vardı ki, yaz fəsli kimi əldə çiçək,Başlayardım yenidən mən ömürün bayramını.

زبون کش نیستم چون باد صبح از پرتو همتوگرنه یاد می دادم به شمع آتش زبانی را

Nə qədər qəm yemişəm, qəlbdə nihan saxlamağaBədnəzərdən sinəsin dağını, qəlbin qəmini.

به امیدی که چون باد بهار از در درون آییچو گل در دست خود داریم نقد زندگانی را

Peşmanam, dişləyirəm barmağımı heyrətlə,Vermişəm bada mən ömrün o bahar əyyamını.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. عجب دارم که بردارد به تن عذر مرا صائببه جان آزرده ام از خویشتن آن یار جانی را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Çox təəccüb edirəm Saibə, incitdi nahaq,Duymadı yarın o incə, o zərif eyhamını.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love