رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیردز صبح ساغر زرین آفتاب نگیرد

به خون خلق ازان تشنه اند لاله عذارانکه خون شبنم گل کس ز آفتاب نگیرد

به زیب عاریه محتاج نیست میوه جنتکه رنگ سیب زنخدان ز ماهتاب نگیرد

خراب کرد مراسرکشی ز سیل حوادثاگر چه هیچ زمین بلند آب نگیرد

مسلمند ز دوزخ به حشر سوخته جانانکه هیچ کس ز گل آتشی گلاب نگیرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کشیده دست چنان صائب از عنان گرفتنکه همت از در دلها به هیچ باب نگیرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern