قد ترا سرواعتدال ندارداین خم وچم ابروی هلال ندارد

رتبه درویش را به شاه چه نسبتدولت آزادگی زوال ندارد

هیچ دلی نیست بی غبار کدورتروی زمین چشمه زلال ندارد

در سر این چارسو که سنگ عقیق استگوهر ما قیمت سفال ندارد

شبنم من از رخ زوال چکیده استطاقت خورشیدبی زوال ندارد

راستی قول سروگلشن جان استحیف که باغ تو این نهال ندارد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب پشمینه پوش را که شناسدمهر طلا بر قبای آل ندارد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring