خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی راکه کوری کاسه دریوزه می گردد گدایی را

کند با سخت رویان چرب نرمی بیشتر دورانبود با استخوان پیوند دیگر، مومیایی را

نباشد یک قلم تأثیر با آه هوسناکانبه خون رنگین نگردد بال و پر، تیر هوایی را

اگر در سیر از چوگان ید طولی طمع داریدرین میدان چو گو تحصیل کن بی دست و پایی را

نباشد ز اقتباس نور، چشم ماه را سیریالهی هیچ کافر نشکند نان گدایی را

ندارد گریه افسوس با اعمال بد سودیکه در جنس آب کردن، می فزاید ناروایی را

به مغزم بوی خون می آید امروز از تماشایشکه مالیده است بر چشم خود آن دست حنایی را؟

شود آسان دل از جان بر گرفتن در کهنسالیکه در فصل خزان، برگ از هوا گیرد جدایی را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ازان پهلو تهی از دوستداران می کنم صائبکه نتوانم به جا آورد حق آشنایی را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets