بیاکه عقده زکارجهان گشاد بهاربهشت سربه گریبان غنچه دادبهار

نهشت یک دل افسرده درقلمروخاکبرات عیش به خلق ازشکوفه دادبهار

زخرمی درودیوارگلستان شدمستزهرگلی درمیخانه ای گشاد بهار

به روشنایی مهتاب گل نشد قانعچراغ لاله به هر رهگذرنهاد بهار

کشید دشنه برق ازنیان ابر برونبه خرمن غم بی حاصلان فتادبهار

گشت آنکه زدی طبل رعد زیرگلیمصلای عیش به بانگ بلند داد بهار

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. برآر سرزگریبان خامشی صائبکنون که غنچه منقارها گشاد بهار

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring