به مژگان اشک پاشیدن میاموزبه ابر تیره باریدن میاموز

به زلف آه،پیچیدن مده یادبه دراشک، غلطیدن میاموز

دل ما را به درد خویش بگذاربه ماتم دیده نالیدن میاموز

نمی آید عنانداری ز سیلاببه عاشق پای لغزیدن میاموز

مکن تکلیف جان دادن به عشاقبه مستان جامه بخشیدن میاموز

به شام هجر، دلگیری مده یادبه مهر و مه درخشیدن میاموز

مده تعلیم خونریزی به نشتربه مژگان سینه کاویدن میاموز

هوس بیطاقتی راخوب داردبه سرما خورده لرزیدن میاموز

مگو با عاقلان افسانه عشقبه خون مرده جوشیدن میاموز

مجو وجد و سماع از زاهد خشکبه نبض مرده جنبیدن میاموز

ز خود بیرون شدن زاهد چه داند؟به چوب خشک بالیدن میاموز

هوس در بوسه دزدی اوستادستبه طفل شوخ گل چیدن میاموز

خدادادست ناز و شیوه حسنبه چشم آهوان دیدن میاموز

مرا کز دودمان اهل عشقمبه گرد شمع گردیدن میاموز

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خدادادست علم عشقبازیبه صائب عشق ورزیدن میاموز

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love