دست شستن ز بقا آب حیات است تراخط کشیدن به جهان خط نجات است ترا

برگ از خویش بیفشان، ز ثمر دست بشویای که چون بید تمنای نبات است ترا

در جوانی به طواف حرم کعبه شدنشحنه باقی ایام حیات است ترا

گرچه از خوشه پروین گذرد خرمن توهمچنان از دگران چشم زکات است ترا

تا به منزل نرسی، بر تو نگردد روشنبرکت ها که نهان در حرکات است ترا

لنگر از قافله ریگ روان می جوییای که از زندگی امید ثبات است ترا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از ره یک جهتی روی مگردان صائباگر امید رهایی ز جهات است ترا

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets