نشد ز سیلی خط چشم مست، هشیارشدگر که می کند از خواب ناز بیدارش

چگونه عاشق ازان روی چشم بردارد؟که آب، رو به قفا می رود ز گلزارش

ز جان و دل شود از جمله پرستارانفتاد دیده هر کس به چشم بیمارش

میان نازک او همچون به خود پیچداگر ز رشته جانها کنند زنارش

فتاده است سخنهاش آنقدر دلچسبکه می رسد به دل از گوش پیش، گفتارش

به چشم پاک نیاید مرا پریروییکه شسته از عرق شرم نیست رخسارش

به سیم قلب خریده است ماه کنعان رادهد به قیمت اگر نقد جان خریدارش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز رفتنش نروم چون ز جای خود صائبکه سیل خار و خس طاقت است رفتارش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets