هرجا نمی خرند متاعت گران مباشپرواز گیر و خار و خس آشیان مباش

چون بوی گل ردای سیاحت فکن به دوشچون سبزه پاشکسته یک بوستان مباش

ای شاخ گل به صحبت بلبل سری بکشبسیار بر رضای دل باغبان مباش

یک حرف بشنو ازمن ودر خلدسیر کندرمجلسی که گوش توان شد زبان مباش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب که منع می کنداز جلوه یار را؟خورشید را که گفته که آتش عنان مباش ؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring