نریزد اگر آب لطف از جمالشبسوزد دو عالم ز برق جلالش

مه نو به ناخن زمین می خراشدز شرم دوابروی همچون هلالش

کشیده است سر در گریبان سوزندم عیسی از شرم لطف مقالش

ز معموره لامکان گرد خیزدچو درخانه رم نشیند غزالش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سپندی که ازآتش او گریزدبه صد چشم، مجمر بگرید به حالش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets