چون خم از کوی مغان پای سفر نیست مراگر شوم آب، ازین خاک گذر نیست مرا

Kuzətək meyxanadan özgə yerim yoxdu mənim.Hopmuşam torpağa, heç bir səfərim yoxdu mənim.

خاکساری است مرا روشنی دیده و دلشکوه از گرد یتیمی چو گهر نیست مرا

Uşağın atdığı daş bu dəli qəlbə nə edər?Kəkliyə bənzəyirəm, bir kədərim yoxdu mənim.

سنگ طفلان چه کند با دل دیوانه من؟کبک مستم، غمی از کوه و کمر نیست مرا

Üstümə yağsa qılınc zərbələri dalğa kimi,Sinədən başqa döyüşdə sipərim yoxdu mənim.

می توان کرد به تسلیم شکر حنظل رانتوان تلخ نشستن که شکر نیست مرا

Ürəyim səhraya bənzər, necə mən şadlıq edim,Orda bir zərrə işıqlı gövhərim yoxdu mənim.

چون سپر، موجه شمشیر به هم پیوسته استدر مصافی که به جز سینه سپر نیست مرا

Ye “şəkərdən də şirin” sən Əbucəhl qarpızını,Qaş-qabaq sallama ki, heç şəkərim yoxdu mənim.

از قبول نظر عشق شود عیب هنرورنه جز بی هنری هیچ هنر نیست مرا

Mən o sərvəm ki, sarı yarpağımı yel aparar,Qapılar gəzməyə özgə nəfərim yoxdu mənim.

منم آن نخل خزان دیده کز اسباب جهانهیچ دربار به جز برگ سفر نیست مرا

Hünər eşqin nəzərində nə zaman məqbul olub?Hünərim bircə budur ki, hünərim yoxdu mənim.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چه حضورست که در پرده غم صائب نیست؟با غم عشق تمنای دگر نیست مرا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Qəlbimin istəyi eşqin qəmidir; Saibə de,Ondan özgə ürəyimdə bəhərim yoxdu mənim.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love