نه شبنم است چمن را به روی آتشناکعرق زروی تو کرده است گل به دامن پاک

چنین که از شب هستی دماغ من تیره استبه چشم آینه ام صیقل است تیغ هلاک

تو از فشاندن تخم امید دست مدارکه در کرم نکند ابرنوبهار امساک

به آفتاب ازین راه صبحدم پی بردقدم برون منه از شاهراه سینه چاک

فروغ آینه جام جم به گرد رودز گرد کینه اگر سینه تو گردد پاک

تو فکر نامه خود کن که می پرستان راسیاه نامه نخواهد گذاشت گریه تاک

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به چشم همت ما سر گذشتگان صائبیکی است طوق گریبان و حلقه فتراک

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring