آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگاز جوش لاله شیشه پرباده گشت سنگ

از بس کشید ابر به برتنگ باغ رامیدان خنده بردهن غنچه گشت تنگ

باغ از بنفشه رخسار یوسف استگردیده از تپانچه اخوان کبود رنگ

بتخانه فرنگ کن از باده مغز رااکنون که گشت روی زمین صورت فرنگ

مطرب چه حاجت است کسی را که می زندبر سنگ خاره شیشه ناموس بی درنگ

چون سرو می کند به نظر جلوه گردباداز بس زدود دامن صحرا ز سینه زنگ

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب درین دو هفته که گل جوش می زندچون داغ لاله باده لعلی مده ز چنگ

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring