گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسالیکی شده است لب بام و جویبار امسال

خمیر مایه چندین بهار آینده استزمین ز ابر شد از بس که مایه دار امسال

نکرده راست نفس سرو خوشخرام شوداگر بلند شود از زمین غبارامسال

چنین که رشته باران ز هم نمی گسلددل دو نیم نماند به روزگار امسال

اگر نه صبح قیامت بود شکوفه چرانهفته های زمین گشت آشکار امسال

شکوفه همچو ثمر پشت شاخ خم سازدچنین هجوم کند گر به شاخسار امسال

غریب نیست که زاهد برآید از خشکیچنین که شد درو دیوار میگسارامسال

ز نوبهار هوا شد چنان به کیفیتکه میکشان شکنند از هوا خمارامسال

ز دست توبه گرفته است جوش لاله و گلچو برگهای خزان دیده اختیار امسال

به دیده تیغ مرصع نیام می آیدز جوش لاله و گل تیغ کوهسار امسال

بجز گرفتن جام و نظاره ساقینمی رود دل ودستم به هیچ کارامسال

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. غنی زآب خمارند میکشان صائبز بس هوا ز رطوبت شد آبدار امسال

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern