خمار من نشکست از ایاغ چشم غزالفزود داغ جنونم ز داغ چشم غزال

به داغ لاله کجا التفات خواهد کردرمیده ای که ندارد دماغ چشم غزال

به دیده ای که زوحدت سیاه مست شده استیکی است داغ پلنگ و ایاغ چشم غزال

اگر ز باد خزان شمع لاله کشته شودبس است بر سر مجنون چراغ چشم غزال

ز آتشی که به دامان دشت مجنون زدهنوز زیر سیاهی است داغ چشم غزال

نمی شود نکند شوق سرمه خاکم رامرا که سوخت نفس در سراغ چشم غزال

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خوشا کسی که چو مجنون ازین جهان صائبکشید رخت به کنج فراغ چشم غزال

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern