ز خلوت برنمی‌آیی چه حاصلبه چشم تر نمی‌آیی چه حاصل

ندارد حسن منظر بهتر از چشمبه این منظر نمی‌آیی چه حاصل

سرآمد زندگانی و تو بی‌رحممرا بر سر نمی‌آیی چه حاصل

تو چون قمری مرا ای سرو آزادبه زیر پر نمی‌آیی چه حاصل

می نابی ولی از خلوت خمچو در ساغر نمی‌آیی چه حاصل

ز آغوش صدف از شرم بیرونتو چون گوهر نمی‌آیی چه حاصل

ز پیوندست هر نخلی برومندبه عاشق درنمی‌آیی چه حاصل

به صد مینای می از پرده شرمتو ظالم برنمی‌آیی چه حاصل

گرفتم با تو عالم برنیایدتو با خود برنمی‌آیی چه حاصل

برون از تخته‌بند جسم چون تیغتو بی‌جوهر نمی‌آیی چه حاصل

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گرفتم عمر صائب باز گردیدتو چون کافر نمی‌آیی چه حاصل

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets