این منم در دست زلف یار را پیچیده‌امدر سخن آن شکرین‌گفتار را پیچیده‌ام

تن به خوی آتشین لاله‌رویان داده‌امدر حریر شعله این طومار را پیچیده‌ام

سر اگر خواهند از من بی‌تامل می‌دهمبهر وا کردن من این دستار را پیچیده‌ام

عاجزم در باز کردن‌های آن بند قبامن که قفل سد در گلزار را پیچیده‌ام

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون نفس صائب نیاید سرمه‌آلود از جگرکم‌عنان آه آتشبار را پیچیده‌ام

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love