داشت از طفلی جنون جا در دل آواره امبود از سنگ ملامت مهره گهواره ام

همچو اوراق گلستان زاول نشو و نماهم دبستان بود با طفلان دل صدپاره ام

پیشتر زان کز شفق رنگین شود جام هلالکاسه در خون جگر می زد دل خونخواره ام

پیش ازان کز شورمجنون دشت پرغوغا شودقطره می زد در رکاب اهوان نظاره ام

پیش ازان کز گلستان بلبل کند روشن سوادفال می دیدند طفلان از دل سی پاره ام

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دل به اشک و داغ صائب از جهان خوش کرده امنیست چشم التفات از ثابت و سیاره ام

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring