دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مراکی بود آینه زین زنگ شود پاک مرا؟

گره آن روز شود باز چو شبنم ز دلمکه به خورشید رساند نظر پاک مرا

عقده تاک فزون می شود از گریه تاکمگر از آه گشاید دل غمناک مرا

چون جرس گرچه نیاسود زبانم ز فغاننشد از ناله تهی، سینه صد چاک مرا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تا سرم گرم ز میخانه وحدت شده استگردش جام بود گردش افلاک مرا

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern