ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستمسر شوریده منصور را بر دار می بستم

من آن روزی که در عشق سخن ثابت قدم بودمکمر در خدمت هر نقطه چون پرگار می بستم

زدینداری اسیر صد گره چون سبحه گردیدمرهین یک گره بودم اگر زتار می بستم

تو با اغیار در سیر چمن بودی و من در دلز آه سرد نخل ماتم اغیار می بستم

به تکلیف بهاران شاخسارم غنچه می بندداگر در دست من می بود اول بار می بستم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. اگر صائب هوا می بود در فرمان عقل منبه دوش باد تخت خود سلیمان وار می بستم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring