تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟چند باشد چو زره زیر قبا جوهر ما؟

لاله با دامن صحرای قیامت چه کند؟فارغ از داغ بود سینه غم پرور ما

نیست امروز به جمعیت ما سوخته ایبال پروانه بود یک ورق از دفتر ما

گریه بر حال کسان بیشتر از خود داریمبر مراد دگران سیر کند اختر ما

می زند شورش ما هر دو جهان را بر همنشود کوه غم یار اگر لنگر ما

جگر سوخته ماست نهانخانه عشقآتش طور بود در ته خاکستر ما

دشمن از صحبت ما کامروا می خیزدنیست چون شمع درین انجمن از ما سر ما

آرزو در دل غم دیده ما آه شودرگ خامی برد از عود برون مجمر ما

از پریخانه چین باج ستاند فانوسریخت تا در قدم شمع تو بال و پر ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گریه شادی ما تلخ نگردد صائبآسمان شیشه خود گر شکند بر سر ما

Nə qədər qında yatıb pas atacaq xəncərimiz?Paltar altında zirehtək qalacaq cövhərimiz?

Axı səhrayi-qiyamətdə ki bitmir lalə,Orda, bil, olmayacaqdır daha dərdi-sərimiz.

Zöhrə acizdi dönə ordumuzun dövrəsinə,Canını məqsədi uğrunda verər ləşkərimiz.

Qanadı yanmış o pərvanəyə döndüm yenidən,Alışıb yandı el uğrunda könül dəftərimiz.

Görmədim bir kəsi ki, ağlaya öz halımıza,Özgənin bəxti üçün dövr eləyir əxtərimiz.

Düşmən hər söhbətimizdən necə də kam götürür,Başsızıq şam kimi, məclisdə hanı rəhbərimiz?

Arzumuz qəmli ürəkdə dolanıb aha dönür,Şah damardan od alıb sanki yanır məcmərimiz.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ağlayaq, ya da gülək, birdi bizimçün, Saib,Göylərin şişəsini sındıracaq əllərimiz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets