Gülə-gülə
Darıxma, sənə qurban,gülüm, gülüşüm mənim.Saçı – sapsarı qızıl,üzü – gümüşüm mənim.
Ürəyinə salma sən,kimdi ki, o eybəcər?Ürəyində olanlarsonra səndən inciyər?!
İkiyə bölünmüşəm, –canımda bir canım var.Səndə bir yuva qurdum,səndə bir ünvanım var.
Üstünə qəm yerisə,qarşıla gülə-gülə.O gülüşü mənə dəaşıla gülə-gülə.
Qəm – üzündə lalədi,saçların şəlalədi.Qəm də bir piyalədi, –nuş elə gülə-gülə.Qoyma xətrinə dəysin, –qəddini kədər əysin,Rəqibin qara geysin, –qəşş elə gülə-gülə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/neriman-hesenzade-gule-gule
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Nazənin gözəllər seyrə gedirlər,Ol mahi-tabanım hani görünməz,
A bəyA bəy, nə gəzirsən hallı-havalı,Süleyman mülkünün yiyəsi kimi?
QalmadıMəndən bu dünyaya nə qaldı görən?Bir odlu, ocaqlı oda qalmadı.
SoxtalarAləm içrə zahirən çox mehribandır soxtalar,Qəlbiniz heç sınmasın kim əlamandır soxtalar