تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟من که افتادنی ام چند زجا برخیزم؟

من که تا خاستم از خاک، به خون افتادمدر قیامت دگر از خاک چرا برخیزم؟

چون لب خشک صدف تشنه آب گهرمنه حبابم که پی کسب هوا برخیزم

من که از پستی طالع به زمین بستم نقشنیست امید که در روز جزا برخیزم

نه سرو برگ غریبی، نه سرانجام وطنبه چه طاقت بنشینم، به چه پا خیزم؟

چاره غفلت من صور قیامت نکنداین نه خوابی است که از وی به صدا برخیزم

خاک بادا به سر همت مردانه مناگر از خاک به اقبال هما برخیزم

قدمی بر سر خاکم بر زیارت بگذارتا ز خواب عدم آغوش گشا برخیزم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. من که گم کرده خود یافتم اینجا صائبدیگر از کوی خرابات چرا برخیزم؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets