عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم

نمی شود که در آغوش ما نیایی تنگتو شبنم گل و ما آفتاب تابانیم

نظر به عالم بالاست ما ضعیفان رانهال بادیه و سبزه بیابانیم

به کوی عشق ز نقش قدم فتاده تریمو گرنه در گذر خود ، فلک خیابانیم

ز برگریز خزان پای ما نمی لغزدکه در ثبات قدم سرو این خیابانیم

ازان ز ما همه عالم حساب می گیرندکه در قلمرو انصاف، خود حسابانیم

تو در حریم سویدا و ما سیه کارانچو گردباد سراسر رو بیابانیم

به هر مقام که جمعیت است رحمت نیستازان چو سیل به بحر عدم شتابانیم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. جواب آن غزل جامی است این صائبکه ما ز ساغر غفلت تنک شرابانیم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern