حوصله وصل آن نگار ندارمدام به اندازه شکار ندارم

گوهر دریای بیکرانه عشقمدر صدف آسمان قرار ندارم

صحبت من در مذاق عشق گواراستباده روحانیم خمار ندارم

شکوه تراوش نمی کند ز زبانمآتش حل کرده ام شرار ندارم

موجه بی دست و پای قلزم شوقمدر سفر خویش اختیار ندارم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دست و دم سرد گشته است ز عالمکار چو صائب به هیچ کار ندارم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love