بی نقاب آن چهره را دیدن نمی آید ز منپنجه خورشید تابیدن نمی آید ز من

می توانم شد سپند آن روی آتشناک راگر به گرد شمع گردیدن نمی آید ز من

از سبک جولانی عمرست بی آرامیمدر گذار سیل خوابیدن نمی آید ز من

گرچه دارد ناخن الماس دست جرأتمسینه موری خراشیدن نمی آید ز من

شمع من گردن به امید خموشی می کشدبر فروغ خویش لرزیدن نمی آید ز من

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بادپیمایی است صائب ناله بی فریادرسچون جرس بیهوده نالیدن نمی آید ز من

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets