دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من

مشت خاری داشتم تا آشیانی داشتمباغها سر تا سر از بی آشیانی شد ز من

خانه داری دستگاه عیش بر من تنگ داشتخانه یک شهر از بی خانمانی شد ز من

تا چو تاک از دست خود دادم عنان اختیارنخل سرکش زیر دست از خوش عنانی شد ز من

ریختم در پیش دریا آبروی خود، ولیکصد صدف سیراب از گوهرفشانی شد ز من

چون گل رعنا درون خویش اندودم به خونتا درین بستانسرا رنگ خزانی شد ز من

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. می کنم صائب قضا گر عمر کوتاهی نکردآنچه فوت از زندگی در شادمانی شد ز من

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring